مقدمه: عامل نکروز دهنده تومور (TNF-α) یک واسطه التهابی مهم در پاسخ های التهابی است و در بروز واکنشهای غیر همولیتیک تب زا (Febrile Non-Heamolytic Transfusion Reactions = FNHTRs)  پس از تزریق پلاکتهای متراکم نقش ایفا می کند. تصور می شود لکوسیتهای باقیمانده منبع ابن سایتوکائین هستند لذا غیرفعال کردن یا کاهش تعداد آنها در کاهش این سایتوکائین موثر میباشند. باتوجه به اختلاف روشهای متعدد اندازه گیری TNF-α ، هدف این مطالعه مقایسه تعیین TNF-α در مایع روئی پلاکتهای متراکم (Platelet Concentrates = PCs) به دو روش IMMUNOASSAY (سنجش ایمنی) و Bioassay  (سنجش زیستی) میباشد. مواد و روشها: غلظت TNF-α با دو روش ELISA (سنجش ایمنی) و تجزیه سلولی  (Cell Lysis) رده L929 (سنجش زیستی) در مایع روئی پلاکتهای متراکم تهیه شده بروش پلاسمای غنی از پلاکت (Pletelet Rich Plasma = PRP) از اهدا کننده منفرد اندازه گیری شد. پلاکتهای متراکم در 4 گروه تقسیم شدند: 1-پلاکتهای متراکم صاف نشده (un flitered) و اشعه ندیده (n= 13) 2-پلاکتهای متراکم صاف نشده و اشعه دیده یا  (n= 16) γ-irradiated )3-پلاکتهای متراکم صاف شده و اشعه ندیده (n= 14) 4-پلاکتهای متراکم صاف شده و اشعه دیده (n= 11) یافته ها: مقدار TNF-α اندازه گیری شده بروش (ELISA) در نمونه های صاف نشده و اشعه ندیده طی دوره نگهداری افزایش می یابد، اما در مورد نمونه های تحت تابش اشعه گاما و صاف شده صادق نمی باشد. در مقایسه با نمونه های صاف نشده، تابش اشعه و عبور از صافی (filtration) قبل از دوره نگهداری، از افزایش TNF-α در روز ELISA و سنجش زیستی وجود ندارد. نتیجه گیری و توصیه ها: قبلا نیز گزارش شده اسن که در صورت اندازه گیری  TNF-αدر مایعات بیولوژیک بوسیله سنجش ایمنی و سنجش زیستی نتایج کمی مختلفی حاصل می شود. تصور می شود این اختلاف به حضور اشکال آنتی ژنتیک مختلف (نظیر شکل مونومر یا مجموعه TNF-α با پذیرنده های محلول) مربوط می باشد که بوسیله سنجش زیستی غیرقابل تشخیص هستند.

تولید ارگانیسم های تراریخته (GMOها)، اعم از گیاهان، جانوران و ریزسازواره ها، در سه دهه اخیر رونق یافته است. ارگانیسم های تراریخته، فرصت هایی را برای بالا بردن کمیت و کیفیت محصولات کشاورزی، افزایش کیفیت تغذیه، مدیریت پایدار آفات، علف های هرز و بیماری ها، کاهش هزینه های تولید مواد غذایی و دارو، بهبود سلامت عمومی و علاوه بر آنها، افزایش کیفیت زندگی، باعث شده اند. همچنین پیشرفت های موجود در این زمینه، بطور گسترده ای موجب درک وسیع و شگرفی در مورد اطلاعات ژنومی ارگانیسم های تراریخته شده است. با رواج روزافزون GMOها برای بسیاری از کشورها و شرکت ها، ممکن است این نیاز احساس شود که آزمون هایی را برای تشخیص ارگانیسم های تغییریافته یا محصولاتشان انجام دهند. تشخیص و برچسب گذاری گیاهان تراریخته به محققان، کشاورزان، تامین کنندگان، مصرف کنندگان و همچنین آزمایشگاه های مرجع تشخیص GMO کمک می کند تا ماهیت ژنتیکی آنها را در هر مرحله ای از تحقیق، تولید و یا حمل و نقل ردیابی و متمایز کنند. هدف از مطالعه مروری حاضر، ارایه روش های ایمونواسی مبتنی بر آنتی بادی، برای تشخیص GMOها و پروتئین های نوترکیب آنها، است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: امروزه با توجه به شیوع بالای اختلال های عملکرد تیروئید و علایم غیراختصاصی آن، آزمونهای سنجش عملکرد تیروئید به وفور درخواست می شوند. مواجهه با نتایج غیرطبیعی یا عدم همخوانی نتیجه آزمون های تیروئید با هم دور از انتظار نیست. به علاوه، اشتباه تکنیکی ممکن است به علت نقایص ذاتی این روش ها باشد. هیچ روش آزمایشگاهی بی نقص نیست و تکنیک های سنجش هورمون های تیروئید از این قاعده مستثنی نیستند. با توجه به اینکه در روش های رایج از یک یا دو آنتی بادی نشان دار (با منشا حیوانی، معمولا موش) برای سنجش هورمون مورد نظر استفاده می شود، مواد تداخل گر می توانند با این آنتی بادی ها واکنش داده، نتایج کاذب ایجاد نمایند. این نتایج اشتباه منجر به تشخیص نادرست و در نتیجه انجام اقدام های تشخیصی و درمانی نا به جا می گردد. تا کنون موارد متعددی از این گونه تداخل ها گزارش شده است.مواد و روش ها: این گزارش اختصاص دارد به زنی 47 ساله با شکایت غیراختصاصی مطرح کننده پرکاری تیروئید که قبلا به علت T3 بیش از 2.5 برابر حد بالای طبیعی مورد بررسی های تشخیصی اضافی و انجام درمان های متفاوت قرار گرفته است.یافته ها: پس اثبات یوتیروئیدی وی، آزمایش های تکمیلی منجر به شناسایی نوع آنتی بادی تداخل کننده از نوع آنتی بادی های هتروفیل و از دسته IgG در سرم وی شد.نتیجه گیری: این مورد در حد اطلاع نگارنده و با مرور مقاله های ارایه آمده، اولین مورد گزارش تداخل ناشی از آنتی بادی های هتروفیل در سنجش T3 به روش رادیوایمونواسی (RIA) می باشد. قبل از این موارد متعددی از تداخل اتوآنتی بادی ها در سنجش T4 و T3 به روش RIA گزارش شده است.